کتاب جامعه شناسی خودمانی اثر حسن نراقی نشر اختران

کتاب «جامعه شناسی خودمانی» (چرا درمانده ایم؟) به قلم حسن نراقی از سوی انتشارات اختران منتشر شده است. این کتاب که مورد استقبال کم نظیر مخاطبان واقع شد، در حوزه شهروندی با رویکردی آسیب شناسانه نسبت به زشتی های اخلاق ایرانی به رشته ی نگارش درآمده است. نویسنده با فهرست نمودن خلق وخوی ایرانی، هر فصل را به یکی از عادات روزمره اختصاص داده مانند: حقیقت گریزی و پنهان کاری، ظاهرسازی، قهرمان پروری و استبدادزدگی، خودمحوری و برتری جویی، بی برنامگی، ریاکاری و فرصت طلبی، توهم دائمی توطئه، مسئولیت ناپذیری و ... . نویسنده ضمن تشریح و تفصیل آن ها با ذکر نمونه های تاریخی، از پیامدهای چنین منش و رفتاری هشدار می دهد. شیوه نگارش این کتاب به زبانی همه فهم، ساده و روان است و این نکته مخاطب را به خواندن اثر ترغیب می کند. حسن نراقی بر این باور است که قبل از هر اقدامی، باید بتوانیم ما چه گونه هستیم را بیان کنیم و بعد بپردازیم به این که ما چه گونه این شدیم؟ و سپس در راه علاج و اصلاح آن، با تصمیم قاطع و به تدریج، گام برداریم. در مقدمه ی کتاب از قول نویسنده می خوانیم: «نکته ای را که در مورد آن کم گفته اند و من می خواهم روی آن تأکید بیشتری بکنم، این است که سهم نخبگان ما را، رهبران فکریمان را، رهبران سیاسیمان را، شعرا و نویسندگان مان را، سهم اینها را، و بالاتر از همه سهم خودمان را در این معماری سرنوشتمان از آنچه که بوده و هست به مراتب کمتر نشان داده اند و بر روی آن کمتر بحث کرده­ اند. صادقانه با خود بیندیشیم که ما چگونه ما شدیم؟ و اصلا چرا رویمان نشود؟ واقعا قبل از این سوال، یک تعریفی هم از «ما» بکنیم که این «مایی» که از آن صحبت می ­کنیم، چگونه مایی است؟ نهراسیم از این­که اقرار کنیم و بگوییم کشور ما در بسیاری از ابعاد جزء کشورهای عقب­ افتاده ی دنیا است و فقط در معدودی از ابعاد در سطح متوسط است. واقعیت این است که این کشور با موقعیت جغرافیایی اش، با ­آب های آزاد جنوبش، با جنگل ­های شمالش، با معادن غنی ­اش، و حتی با کویر کم نظیرش و مهم ­تر از همه با این مردم واقعا باهوش و زیرکش سهمش از امکانات امروز دنیا خیلی خیلی بیش از این، باید باشد که هست.