کتاب بازی کار اثر چارلز کنراد و لی نلسون انتشارات کتیبه پارسی

بازی کار ثمربخش است. از زمانی که کتاب بازی کار برای اولین بار در سال 1984 چاپ شد تا کنون، به هزاران شرکت یاری رسانده و صدها هزار مدیر و کارمند از کار خود لذت بیشتری برده و کارایی آنها نیز به میزان چشمگیری افزایش یافته است. این رویکرد امروز هم هنوز مؤثر است. این رویکرد به این خاطر مؤثر است که به نیاز بشر به بهتر بودن، بهتر کار کردن و در مجموع بهتر زندگی کردن اشاره دارد. هیچ کس نمی خواهد از سوی دیگران «مدیریت شود»؛ ما همه می خواهیم خود کاری را به انجام برسانیم. میل ما به انجام درست کار، و تأیید شدن و پاداش گرفتن بابت آن کار، بخشی از سرشت بنیادین بشر است. نظریۀ سنتی «مدیریت بر مبنای استثناء» با آن نیاز اساسی بشر در تقابل است. وقتی بیشترِ افراد ما، بیشتر مواقع کار خود را درست انجام می دهند، بجا نیست که غالب بازخوردهایی که دریافت می کنند منفی باشد. بی خبری به معنای خبر خوش نیست، بلکه تنها «بی خبری» است و اغلب حتی به اخبار «بد» هم تعبیر می شود. این کتاب ابزار های ساده ای فراهم می آورد که هر کسی می تواند به سادگی با به کارگیری آنها هر روز کارمندان بیشتری را وارد بازی کند. این برخلاف بیشتر کتاب های کسب و کار «به سرعت» نتیجه می دهد. مفاهیم ساده و اغلب قابل قیاس با بازی هایی هستند که در دوران کودکی یا بزرگسالی بازی کرده ایم. این رویکرد همچنین بخش بخش است؛ یعنی من می توانم هر ابزار را به طور مستقل در یک فصل بسط دهم.