کتاب سینما و رنگ اثر آنجلا داله واکه و برایان پرایس ترجمه بابک کریمی انتشارات خوانه

در سالِ ۱۹۷۶، ادوارد برانیگان در جستارِ دوران سازش درباره ی رنگ و فیلم اظهار کرد که «نقدِ فیلم تا به امروز اغلب به گونه ای پیش رفته که گویی همه ی فیلم ها سیاه وُسفید ساخته شده اند.» در عینِ شگفتی، این وضع در سی سالِ گذشته تغییرِ چندانی نکرده. رنگ، برخلافِ حوزه های اصلیِ تحقیق در مطالعاتِ سینمایی - ژانر، نظریه ی مؤلف، و سینمای ملّی - حوزه ای از تحقیق باقی مانده که، به جز چند مورد، ابداً آن طور که بایدوُشاید به آن پرداخته نشده. این نادیده انگاری در مطالعاتِ سینمایی عجیب است. رنگ نه مشخصه ی بی اهمیتِ فیلم خام، بلکه عنصری است که طراحانِ صحنه، فیلم برداران، و کارگردانان به دقت به آن توجه می کنند، و همگی باید به شیوه ای که این عنصر می تواند معنا، فضا، حس، یا نشانه های ادراکی بسازد حساس باشند. «سینما و رنگ» مقدمه ای است بر آنچه متونِ بنیادینِ مطالعه ی رنگ در نظر می گیریم. بااین همه، لازم است کارکردِ نویدبخش تری نیز داشته باشد و بسیاری از مسائل و ایده هایی را که باید در هر مطالعه ای درباره ی رنگ به آن ها توجه کرد روشن سازد و، درعینِ حال، الهام بخشِ تحقیقاتِ بیشتر در خصوصِ طرح هایی باشد که در این کتاب گرد آمده اند.